Czas na zmianę | Coaching Wrocław | akademiaprzemiany.pl

Czas na zmianę

Wiosna to czas zmian, dzisiaj wiec coś na temat tego, jaki przebieg ma każda zmiana, a zwłaszcza zmiana wywołana czynnikami zewnętrznymi, na które w większości, nie mamy wpływu. Najbardziej typowym przykładem takich zmian, z którymi coraz częściej mamy do czynienia w dynamicznym świecie biznesu, są wszelkiego rodzaju reorganizacje. Dotyczy to zwłaszcza osób pracujących w dużych korporacjach. Zmiana jest czymś nieuniknionym, okazuje się jednak, że nie zawsze łatwo jest ją nam przyjąć i zaakceptować. Głównie dlatego, że każda zmiana łączy się z jakąś stratą.
Jedną z pierwszych osób, które zajęły się tym tematem, jest Elisabeth Kübler-Ross. Zdefiniowała ona pięć etapów "rozżalenia", które towarzyszy nam w trakcie każdej znaczącej zmiany w naszym życiu. W praktyce, każdy z tych etapów, to naturalna reakcja emocjonalna, jaką każdy z nas odczuwa w konfrontacji z przykrą dla nas informacją.
Istotnym aspektem modelu Kübler-Ross, jest to, że nie jest on liniowy, tzn. że każdy z jego etapów trwa dowolnie długo i przejście z etapu do etapu może odbyć się w dowolnym kierunku, do przodu lub wstecz. Bywa też, że pewne etapy mogą na siebie nachodzić i pojawiać się równocześnie, a zdarzają się i sytuacje, że w ogóle nie jesteśmy w stanie osiągnąć ostatniego z nich - akceptacji. Zatrzymujemy się gdzieś po środku i nie jesteśmy w stanie pójść dalej.

Zaprzeczenie

Zaprzeczenie i szok, to zwykle pierwszy symptom nadchodzącej zmiany. Często nie dajemy wiary zmianie albo żyjemy w przekonaniu, że jeżeli się oddalimy na bezpieczną odległość, na pewien okres czasu, to może zmiana nie nastąpi albo przejdzie obok. Typową reakcją werbalną w tej fazie jest - "To nie może być prawda!" , "Nie mogę w to uwierzyć!".

Gniew

Z chwilą, gdy uświadamiamy sobie, że zmiana stała się faktem i w praktyce dotyczy ona nas samych, zaprzeczenie zmienia się w gniew. Rozpoczynamy poszukiwania kogoś lub czegoś odpowiedzialnego za to, że akurat nam musiało się to przydarzyć. Winą za zmianę możemy obarczyć wiele różnych osób, poczynając od siebie samego, poprzez bezpośredniego przełożonego, zarząd, rząd albo nawet samego boga. Rodzina, przyjaciele, wszyscy dookoła stają się bardziej irytujący i trudniej wybaczyć im drobne błędy. Typową reakcją towarzyszącą tej fazie jest - "Dlaczego takie rzeczy przydarzają się właśnie mnie?", "To niesprawiedliwe!".

Targowanie się (negocjacja)

Targowanie się, jest typową reakcją, gdy stajemy przed tym, co nieuniknione. Staramy się wynegocjować opóźnienie zmian albo próbujemy ugrać trochę więcej czasu na to, by znaleźć wyjście z sytuacji. Bardzo często próbujemy handlu z bogiem, życiem albo innymi siłami wyższymi. Często wykazujemy też większe zaangażowanie, by udowodnić jacy jesteśmy niezastąpieni i uniknąć tego co już zostało postanowione. Fazę tą można rozpoznać po określeniach typu - "Obiecuję, że będę już zawsze robić to, byle tylko mnie to nie spotkało", "Dajcie mi jeszcze trochę czasu".

Depresja

Kiedy uświadamiamy sobie, że z targowania nic nie będzie i to co ma się stać i tak się stanie, zaczynamy być świadomi jaka jest realna strata, która nas czeka i zaczyna się pojawiać przygnębienie i depresja. Możemy odczuwać brak motywacji lub czuć niepewność jutra. Okres ten może owocować w liczne "zwolnienia lekarskie" lub inne urlopy na "doładowanie baterii", czy "uporządkowanie własnych spraw". Typowym symptomem tej fazy jest - "Po co mam się starać? To i tak bez sensu!".

Akceptacja

W ostateczności dochodzi do nas świadomość, że stawianie oporu zmianom nic nie da i trzeba z tym jakoś żyć. W tym momencie zaczynamy zauważać, jakie są nasze realne możliwości i zaczynamy rozważać różne opcje. Nie oznacza to wcale pojawienia się entuzjastycznego nastawienia do zmiany, jest to raczej świadomość, że trzeba się jakoś w tym wszystkim odnaleźć. To okres, który wymaga wiele odwagi, ale jednocześnie okres bardzo twórczy, w którym jesteśmy w stanie wiele się o sobie samych dowiedzieć. Fazę tą rozpoznamy po stwierdzeniach takich jak - "Wszystko będzie dobrze", "Jakoś się ułoży".

Jak, w miarę bezboleśnie, przejść przez zmianę?

Najważniejszym elementem, który wspiera nas w przechodzeniu zmiany jest nadzieja. Nawet w najtrudniejszych okolicznościach, zawsze istnieje możliwość nauki i rozwoju, a każda zmiana ma swój koniec.
Świadomość tego procesu daje ulgę, że wszystko co czujemy jest normalne i nie jest oznaką słabości, pozwala przetrwać każdą, nawet najtrudniejszą zmianę oraz pomaga nam wejść w zmianę bez obaw. Powodzenia w Waszych zmianach!